Friday, January 12, 2007
Cricket on the wicket
Cricket moet zowat de saaiste sport ter wereld zijn en de Australiërs zijn er dol op. Ze spelen cricket in het park, op het strand, in de tuin, in de slaapkamer en cricket op een wicket.
Sinds ik in Australië ben is cricket 'the talk of the day' want Australië speelde de Ashes series tegen Engeland. Dit is een jaarlijkse traditie sinds langgeleden. De 2006-2007 serie startte op 23 november en eindigde op 5 januari en bracht de cricketers van Brisbane over Adelaide, Perth, Melbourne tot Sydney. De Aussies hebben de Engelsen met vijf nul in de pan gehakt. Nu moet je weten dat één westrijd over een periode van vijf à zes dagen gespreid wordt. Doe dat dus maal vijf. De cricket commentatoren moeten dan ook een hoog Frank Raes gehalte hebben om de wedstrijden 'deskundig' met onzin vol te lullen.
Het spelletje zelf bestaat uit een pitcher die komt aangelopen, vervolgens met veel show de bal gooit naar de batsman die een gigantische chopstick vastheeft waarmee hij het balletje een ferme zwieper geeft. Dat is het zowat. Om een cricketuitzending een beetje boeiend te houden worden dan ook alle truken van de foor toegepast : eindeloze vertraagde weergaven uit alle mogelijke hoeken en om de vijf minuten een reclameblok dat boeiender is dan de wedstrijd zelf.
De spelers doen ook hun duit in het zakje om de aandacht van het saaie spelletje te houden. Zo wordt elk punt op een theatrale wijze gevierd. Of ze vallen zelf op, zo is er een speler met rastas die zijn lippen op pipo de clownwijze voorzien heeft van zonnecrème. Het is net alsof Krusty de clown de ballen gooit, wat de slow motion scènes dan weer visueel aantrekkelijk maakt.
Eén criket speler steekt deze geschminkte pipo naar de kroon : bad boy Shane Warne. Shane Warne is bigger than the game. Iedereen kent hem ! The world according to Warnie is grotendeels gebaseerd op ... snelle auto's, snelle vrouwen en snelle hamburgers ... waarschijnlijk ter compensatie van het tergend trage ritme van een cricketmatch.

Sinds ik in Australië ben is cricket 'the talk of the day' want Australië speelde de Ashes series tegen Engeland. Dit is een jaarlijkse traditie sinds langgeleden. De 2006-2007 serie startte op 23 november en eindigde op 5 januari en bracht de cricketers van Brisbane over Adelaide, Perth, Melbourne tot Sydney. De Aussies hebben de Engelsen met vijf nul in de pan gehakt. Nu moet je weten dat één westrijd over een periode van vijf à zes dagen gespreid wordt. Doe dat dus maal vijf. De cricket commentatoren moeten dan ook een hoog Frank Raes gehalte hebben om de wedstrijden 'deskundig' met onzin vol te lullen.
Het spelletje zelf bestaat uit een pitcher die komt aangelopen, vervolgens met veel show de bal gooit naar de batsman die een gigantische chopstick vastheeft waarmee hij het balletje een ferme zwieper geeft. Dat is het zowat. Om een cricketuitzending een beetje boeiend te houden worden dan ook alle truken van de foor toegepast : eindeloze vertraagde weergaven uit alle mogelijke hoeken en om de vijf minuten een reclameblok dat boeiender is dan de wedstrijd zelf.
De spelers doen ook hun duit in het zakje om de aandacht van het saaie spelletje te houden. Zo wordt elk punt op een theatrale wijze gevierd. Of ze vallen zelf op, zo is er een speler met rastas die zijn lippen op pipo de clownwijze voorzien heeft van zonnecrème. Het is net alsof Krusty de clown de ballen gooit, wat de slow motion scènes dan weer visueel aantrekkelijk maakt.
Eén criket speler steekt deze geschminkte pipo naar de kroon : bad boy Shane Warne. Shane Warne is bigger than the game. Iedereen kent hem ! The world according to Warnie is grotendeels gebaseerd op ... snelle auto's, snelle vrouwen en snelle hamburgers ... waarschijnlijk ter compensatie van het tergend trage ritme van een cricketmatch.
Ik ga hier vanavond de Shane Warne, die ergens diep in mij verborgen ligt, loslaten op het Braziliaanse openluchtfestival in Domain park. Op de ritmes van de samba, ga ik mijn nieuwjaarswensen verzilveren !
