Ondertussen Down Under ...

Hermanski heeft op Mount Coot-tha (Place of honey) even de tijd genomen voor wat in honing gedrenkte overpeinzingen. Vanaf deze 287 meter hoge heuvel, heb je een ander perspectief over Brisbane, de stad waarin Hermanski vier weken geleefd heeft. De wolkenkrabbers lijken vanop dit uitkijkpunt niet groter dan luciferdoosjes en de rivier wordt een Brisbane beekje.




Het uitzicht op Mount Coot-tha geeft een heel ander gevoel dan wanneer je door Queen street mall loopt, Brisbanes' winkel- wandelstraat, waar de mensen zich als mieren tussen de immense wolkenkrabbers voortbewegen. Wat opvalt is dat de meeste mensen niet wandelen, maar snelwandelen, op weg naar een denkbeeldige finish. Vanaf het moment dat je 's morgens uit de bus stapt wordt je meegezogen in deze stroom, je steekt vanzelf een tandje bij.

Al wandelend aan hoge snelheid op het voetpad moet je de lokale 'verkeersregels' in acht nemen, anders kom je onvermijdelijk in botsing met een tegenligger. De Aussies wandelen namelijk zoals ze rijden. Dit wil zeggen dat je een tegenligger aan de linkerkant moet kruisen. Al kan je hier als Belg natuurlijk ook gebruik van maken, om een 'ontmoeting' met een 'saucy' vrouwelijke tegenligger te bespoedigen.

De Embassy school waar ik iedere weekdag Engelse les volg, ligt in putteke centrum. Ik heb weer een wereldreis in mijn klas kunnen maken : Argentinië, Chili, Zweden, Colombia, Brazilië, Japan, Zuid-Korea, Frankrijk ... en België.

De tweevoeter uit Belgenland was 'Dennis uit Schoten', het was raar om na twee maanden Engels, weer eens Nederlands te spreken. Het was alsof ik iemand anders hoorde praten, zeer raar gevoel. Dennis heeft zoals iedere Antwerpenaar een beetje te veel spraakwater gedronken ...



Hermanski is samen met hem naar de hockey-wedstrijd : 'Australië-Nederland' gaan kijken. Dennis is een hockey-speler en hij is hier in Brisbane lid van het plaatselijke hockey-team. Na afloop van de wedstrijd sprak Dennis een willekeurige Oranje supporter aan, of hij ons niet een lift naar het station kon geven. De Nederlandse supporter stemde toe. Het bleek een ingeweken Hollander te zijn die al 50 jaar in Australië woonde. Onze 'taxichauffeur' was op 20 jarige leeftijd vanuit Enschede naar Australië geimmigreerd en hij sprak dan ook Hollands met een Engels accent. Ter afscheid voorspelde de Oranje supporter Dennis een gouden toekomst, vanwege zijn spraakwaterval ...

Naast le petit Belge, deed een andere student mij terug aan België denken : José uit Argentinië. José is namelijk een Gabriel Rios look-a-like. Hij werd door de vrouwelijke studenten dan ook als "very cute" bestempeld. Een andere Zuid-Amerikaan, Antonio uit Santiago de Chili, heeft Hermanski een interessant weetje aan de hand gedaan. Hij gebruikte Brisbanes' Treasury Casino niet als gokpaleis maar als wisselkantoor. Antonio is een ervaren wereldreiziger en volgens hem is het casino de beste plaats om je geld tegen de voordeligste koersen om te wisselen.


Ik heb in Brisbane afscheid genomen van de Japanse Erina. Samen met haar vriendin Vivi zijn we naar het pretpark Dreamworld gegaan om ons onder te dompelen in een fantasiewereld. Waarna we de 'giant drop' gebruikte, om ons uit de droomwereld wakker te schudden.

De 'giant drop' is een 120 meter hoge vrije val, tegen een snelheid van 135km/h. In 90 seconden word je naar boven gehesen, waar je een prachtig uitzicht hebt over de Gold Coast, zo zie je onder andere Surfer's Paradise (=soort Benidorm). Daarna volgt er een vrije val van 5 seconden ... die 5 seconden lijken echter eindeloos te duren. Om kort te gaan, Hermanski is still very much alive, maar er is toch een bedrag met zes nullen nodig (en ergens een 1 aan het begin) ... voordat ze Hermanski een tweede maal op de 'Gigantische vrije val' krijgen ...